یکی از میان قدیسین

نسل سنتی متولدین 1310 تا 1320: پرکار و خانواده محور هستند اینها پدربزرگ ها و مادربزرگ های ما را تشکیل می دهند. تعدادشان کم است و قله و نوک هرم جمعیتی را می سازند. خیلی جدی اند. به گفته خودشان سختی زیاد کشیده اند اما وقتی از خاطراتشان تعریف می کنند سختی هایشان خلاصه می شود توی وضو گرفتن از آب سرد حوض و تنها خاطره بد زنهایشان کشف حجاب است که از آن به عنوان بد یاد می کنند. با کلاس ترین هایشان دیپلم دارند. به خاطر همین هم اگر نوه نتیجه هایشان یک لیسانس قوزبیت از یکی از دانشگاه های پرت کشور را داشته باشد خیلی به او افتخار می کنند.  بسیار مذهبی و متعصب هستند. اکثر ادعیه ها را حفظ هستند.

نسل میانسال ها: متولدین 1323 تا 1340. اکثریت آنها در حال بازنشستگی یا اواخر کارشان است. جوانهای زمان انقلاب هسستند که هر چند به فعالیت های انقلابی شان افتخار می کنند اما ته دلشان با خود فکر می کنند آیا کارشان درست بوده است. در کارشان اخلاص دیده می شود با تغییرات تکنولوژیکی جدید میانه خوبی ندارند خصوصا اگر در محل کار اعمال شود. لذا نسبت به آن مقاومت نشان می دهند. خاطرات همه شان مشترکات زیادی با هم دارد مثل سریال مراد برقی و فیلم سینمایی سلطان قلبها که درست در روزهای جشن های سلطنت 2500 ساله پخش شده است. خاطرات انقلاب را هم مو به مو تعریف می کنند که همه مثل هم است. همچنان مثل نسل سنتی مذهبی هستند هرچند در اقلیتی از آنها نشانه هایی از سست مذهبی آنهم در سالهای اخیر دیده می شود.

نسل جوان های بالغ متولدین 1340 تا 1360 در حوالی  انقلاب به دنیا آمده اند در نوجوانی و جوانی محدودیت های زیادی از نظر لباس و طرز رفتار در مدرسه و دانشگاه داشته اند. خود را نسل سوخته می دانند. با مذهب میانه بدی ندارند اما مذهب تزریقی شان را دوست نداشته و سعی می کنند انتخابی عمل کنند بر خلاف والدین و سالمندان خود که همه چیز را چشم و گوش بسته پذیرفته اند. سعی خود را می کنند که درتغییرات سریع تکنولوژیکی از جوانترها عقب نمانند و چون در نوجوانی و جوانی هنوز تنوعی در تفریحاتشان نبود باز هم خاطرات و نوستالژی هایشان مشترکات زیادی دارد. هنوز هم مثل والدین خود معتقد به پرکاری و اخلاص در کار برای پیشرفت هستند. خطر نمی کنند. ریسک نمی کنند. ثبات را بیشتر دوست دارند تا تغییر.

نسل جوان ترها متولدین 1360 تا 1380: در دوران تغییرات مداوم رشد کرده اند با تکنولوژی روز آشنا هستند و در تصورشان دنیای بدون موبایل و ماهواره و کامپیوترهای پیشرفته غیر قابل تصور است. نسل ماقبل خود یعنی متولدین 1340 تا 60 را نمی فهمند چه برسد به قبل ترها. برای زیردست شدن در محیط کار ساخته نشده اند. در سازمان های مکانیستی و سنتی مشکل ساز می شوند. از سخت کاری در محل کار پرهیز کرده و بخشی از ساعات کار خود را به اینترنت بازی و مبادله اس ام اس مشغولند کاری که قبلی ها گناه و کار دزدی می دانند. به قول معروف خرکاری نمی کنند. با هر تغییری موافقند و خود را با آن وفق می دهند. خطر پذیرند هیجان را دوست دارند لذا ریسک می کنند از این کار به اون کار می روند چیزی که نسل های ماقبلی دیوانگی می دانند. کتاب های روانشناسی پیشرفت و روانشناسی زن و مرد زیاد می خوانند. از سیاست انتقاد و جوک درست کردن را یاد گرفته اند. با مذهب خیلی میانه ندارند تلاش دیگران برای تزریق آن در ذهنشان به دلیل انباشته بودن از اطلاعات انبوه ناشی از عصر ارتباطات و تکنولوژی با شکست مواجه می شود. خاطرات مشترک ؟؟؟ اینها نسل انقلاب هستند. وارثان بزرگترین حادثه سیاسی قرن انقلاب اسلامی ایران

نوشته شده در ۱۳۸٧/۸/٢٦ساعت ٦:۱٩ ‎ب.ظ توسط یکی از میان قدیسین نظرات () |

مشاهده یادداشت خصوصی

نوشته شده در ۱۳۸٧/۸/۱٥ساعت ۱۱:۳٦ ‎ب.ظ توسط یکی از میان قدیسین نظرات () |

 

یادمه وقتی نوجوان بودم و همیشه سر اینکه غذای مورد علاقه ما پخته شود توی خونه با برادرانم بحث بود بالاخره مامان طی یک اقدام انتحاری یک برنامه غذایی ترتیب داد و قرار شد هر روز هفته یکی از غذاها پخته شود. البته همواره خوردن شام ما مصادف بود با دیدن سریال های تلوزیونی اون زمان. این طرح مامان به علت وتو شدن توسط بابا بیشتر از چند ماه دوام نیاورد اما  الان هم که الانه از خوردن یا دیدن برخی غذاها یاد بعضی سریال ها می افتم مثلا همیشه شنبه ها کوکوی سبزی داشتیم و تلوزیون شمشیر تیپوسلطان می داد یا مثلا قرمه سبزی من رو یاد سریال بی نظیر "لبه تاریکی" می اندازه یا کشک بادمجون که یادآوره "ارتش سریه". از اونجایی که اون موقع فقط یک یا در نهایت دو کانال بیشتر سریال نمی دادن (چون اصلا دو تا کانال هم بیشتر نداشتیم) ماهواره هم هنوز در مراحل اختراع بود و ویدیو هم البته از نوع فیلم بزرگ آن (vcd) جزء موارد منکراتی بود که توی همه خونه ها راه نمی یافت لذا در خاطره ساده ما تنها همون یک دونه سریال مونده که به دقت تمام جزییات اونها رو هم به یاد می آرم .نمی دونم بچه های الان وقتی بزرگ بشن آیا می تونن از بین خاطرات در هم و انبوه خودشون که پره از فیلم و سریال و دی وی دی و ماهواره چیزی رو به خاطر بیارن یا نه. نمی دونم اگه من این طرح برنامه غذایی هفتگی رو پیاده کنم ایا بچه ها هم بعدا مثل من با خوردن خورشت بادمجون یاد چیزی می افتن یا نه شما قضاوت کنین

 

نوشته شده در ۱۳۸٧/۸/۱۳ساعت ٥:۱٥ ‎ب.ظ توسط یکی از میان قدیسین نظرات () |

مشاهده یادداشت خصوصی

نوشته شده در ۱۳۸٧/۸/۱٠ساعت ٤:٠٦ ‎ب.ظ توسط یکی از میان قدیسین نظرات () |

مشاهده یادداشت خصوصی

نوشته شده در ۱۳۸٧/۸/۸ساعت ٩:٠٢ ‎ق.ظ توسط یکی از میان قدیسین نظرات () |

مشاهده یادداشت خصوصی

نوشته شده در ۱۳۸٧/۸/٦ساعت ٩:۱٢ ‎ق.ظ توسط یکی از میان قدیسین نظرات () |

مشاهده یادداشت خصوصی

نوشته شده در ۱۳۸٧/۸/٥ساعت ۸:۱٢ ‎ق.ظ توسط یکی از میان قدیسین نظرات () |